फेफड़ोंको सम्भावना

यो रोग माइक्रोबियल संक्रमणको कारणले गर्दा नसोर्सिक सूजन हुन्छ, जसरी शुद्ध-खराबी गुफाहरु को गठन हुन्छ। फेफड़ों को अनुपस्थिति गुफा मा प्रवेश गरेर गरेर विकसित गर्दछ। प्रायः प्रायः रोग को कारण Staphylococcus aureus, एनारोबिक बासिलि र ग्राम नकारात्मक एरोबिक गतिविधि हो। नेपोफरीनक्समा भ्रामक प्रक्रियाहरूको उपस्थिति संक्रमणको जोखिम बढ्छ।

फेफड़ोंको लक्षण - लक्षणहरू

रोग को लक्षण अनुपवास को गठन को चरण को लागि र यसको ब्रेकआउट पछि अलग हो। पहिलो चरणमा तीव्र अनुपस्थिति रोगीको यस्ता गुनासोहरूको रूपमा प्रकट भएको छ:

प्यासको सफलता पछि, रोगीको अवस्थामा चिन्हित सुधार छ:

पुरानो फेफड़ों को अनुपस्थिति को लक्षण खाँसी को निरंतरता र purulent स्पटम को रिहाई को विशेषता हो। केहि लक्षण पनि छूट को चरण मा रहछन:

समयको साथ, रोगीको शरीरमा बाह्य परिवर्तनहरू छन्:

बहिष्कारको साथ उठाइन्छ:

फेफड़ों को अनुपस्थिति को जटिलता

बीमारीको पुरानो रूप लामो समय सम्मको विकास को लागी नेतृत्व गर्न सकिन्छ:

फेफड़ों को अनुपस्थिति को निदान

रोग को अन्वेषण र निदान को उद्देश्य उद्देश्य, रेडियोग्राफी, प्रयोगशाला अध्ययन, ब्रोंकोकोपी र गणना गरिएको टमोग्राफी को आधार मा गरिन्छ।

उद्देश्य निदान मा ध्यान दिनुहोस:

ब्रोंकोस्कोपीले तपाईंलाई माइक्रोफ्लोको निर्धारण गर्न र उपयुक्त एन्टिबायोटिक्स निर्धारण गर्न को लागी कोस को प्रकृति को अध्ययन गर्न दिन्छ।

पीटीटीको सहयोगमा, गुफाको सही स्थान र यसलाई पनि तरल को उपस्थिति स्थापना गरिएको छ।

फेफड़ों को अनुपस्थिति को उपचार को लागी एक्स-रे परीक्षा निदान को मुख्य तत्व हो। यो प्रक्रियाले एक घुसपैठजनक अन्धकारलाई प्रकट गर्दछ, जुन सीमाहरूमा उत्साह छ। उत्प्रेरक को प्रलोभन गुहा मा मौजूद उपस्थिति को पुष्प को सूजन प्रक्रिया मा समावेश गर्दछ।

एक सामान्य रगत परीक्षण सञ्चालन गर्ने ESR मा वृद्धि, ल्युकोसाइट को पछाडि बायाँ र हाइपो-उल्ग्नेमियममा देखिन्छ। अक्सर संग विश्लेषण एनीमियाले बताउँछ। मूत्रको अध्ययनमा, लेक्कोसाइटहरू पाइन्छन्।

फेफड़ोंको अनुपस्थिति कसरी व्यवहार गर्ने?

मरीर अस्पतालमा हुनुपर्दछ। उपचारमा एक महत्त्वपूर्ण कार्य ताजा हवा उपलब्ध गराइन्छ, किनभने यो प्रायः अक्सिजनको इन्सुलेशनलाई निर्धारित गरिन्छ।

थेरेपीले धुनको उन्मूलन समावेश गर्दछ, विषको लक्षणहरू र सुरक्षात्मक कार्यहरूलाई बलियो बनाइदिन्छ।

उपचार को आधार एंटीबायोटिक थेरेपी हो, जो बिएटरिया को संवेदनशीलता को अनुसार दबाइ को अनुसार निर्धारित गरिन्छ।

वाशिंग्स, ट्रार्थथोरैटिक पिक्चर र फाइब्रोनचोस्कोपी पनि व्यापक रूपमा प्रयोग गरिन्छ।