पुरानो प्यान्रेट्रेटिसको एक्लै

प्रायः पुरानो प्यान्रीट्रेटाइटिस धीरे-धीरे गठबन्धन बनाइन्छ, चोलीलिथियसिस, पुरानो चोलेसीसिसाइटिस, अल्सर, संक्रामक रोग, विषाक्तता र पोषण पोषण (बोसोलिज्म, ठूलो मात्रामा फैटी र मसालेदार खानाहरू) को पृष्ठभूमिमा। तर यो तीव्र प्यान्रेटाइटिसिस को धेरै हमलाहरु को परिणाम को रूप मा पनि हुन सक्छ।

प्यान्ट्रेटाइटिसको बेरोजगारीको लक्षण

पुरानो प्यान्रेट्रेटिस एक लंबी अवधि को रोग हो, प्रायः अक्सर एक भद्दा कोर्स को, exacerbation र remissions को अवधि संग। दायाँ हाइपोकोन्ड्रिम वा शंकुहरूमा एक्स्टेरेरब्रेसन दुखाइको रूपमा मनाईन्छ, जुन विलक्षण, उल्टी, फूल्दो संग हुन सक्छ।

दुखाइको आक्रमण कुनै स्पष्ट आवधिकता छैन, तर प्राय: सक्रिय आचरणहरूसँग तीव्र हुन्छ र खान्छ। रोगीहरू पनीर हुन सक्छन् (स्थायी लक्षण होइन)। रोगको अन्तिम चरणमा, मधुमेह विकास गर्न सक्छ।

पुरानो प्यान्रीट्रेटाइटिस को एक्स्टेरेशन प्रायः रोगी को आहार मा अशांति संग जुडे हो - फैटी, नमकीन, मसालेदार भोजन, शराब को खाएर।

उपचार

डाक्टर-गेसरोनेटरोलोजीले पुरानो प्यान्रेट्रेटिस रोगीहरूको उपचारमा संलग्न भएको छ, र सामान्यतया यो दुखाइ र endocrine क्षमता को मुआवजा को उद्देश्य हो। पुरानो प्यान्रेटाइटिसको दुखाइ संग दुखाइ संग, गैर-न्युकोटिक एन्जिजिक्सिक्स (एस्पिरिन, डिसोलोफेन, इत्यादि) लाई निर्धारित गर्न सकिन्छ। यी औषधीहरूमा यसको अतिरिक्त भ्रामक असर छ, र सूजनमा कमी संग, दुखाइ कम हुन्छ।

धेरै गहिरो दुखाइ संग, पुरानो प्यान्रेटाइटिस - ओक्ट्रेटाइड को उपचार को लागी एक औषधि - निर्धारित गरिन सक्छ। यसले प्यान्रेरासहरूलाई उत्तेजित गर्ने हार्मोनहरूको उत्पादनलाई रोक लगाउँछ। साथै, धन निर्धारित गरिएको छ कि केहि एंजाइमहरू (त्रासिलिन, pantripine), चयापचय (मेथिलुरैसिल, pentoxyl) र lipotropic दबाइहरु (लिपकोन, मेथियोनिन) को उत्पादन कम गर्दछ। अग्लो प्यान्रेराज को एक्कोड्रेटरी अपर्याप्तता संग, एन्जाइम तैयारीहरु लाई निर्धारित गरिएको छ: प्यान्रेट्र्रेट, फेस्टल, कोलोनजाइम। यसको अतिरिक्त, मल्टीविटामिन परिसरहरू सिफारिस गरिएका छन्।

उपचारको बेला, मर्मत, गम्भीर दुखाइको अन्त्यमा समेत, एक चम्किलो आलोचना चाहिन्छ - गति गति, मनोवैज्ञानिक भावनात्मक तनाव र तनावको कमी।

बिजुली आपूर्ति

पुरानो प्यान्रीट्रेटाइटिसमा, जस्ट्रोटिस्टिनल पथको कुनै अन्य रोगको रूपमा, उपचारको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण घटक एक आहार हो। रोगीहरूले आहार नमकीन र स्मोक्टेड बर्तन, तलाका र मसालेदार, कार्बोनेटेड पेय, कफी, सेतो रोटी, रक्सीबाट छुट्याउन छोड्नु पर्छ।

पहिलो दिनमा एक एक्कासिबेशनको साथ, तपाईले सामान्यतया खानेबाट खारिज गर्न सक्नुहुनेछ, केवल खनिज पानी (बोर्जोमो) प्रयोग गरी ग्यास बिना, तापमानको तापमान, चाय, कुखुराको भाँडा निम्न दिनहरूमा, जब हमला कमजोर हुन्छ, सानो भागहरूमा आंशिक भोजन सिफारिस गरिन्छ, हरेक 3-4 घण्टा। आहारमा, रोगीले मोटो फाइबर (सब्जियों, फलाम, मोटी रोटी) को मात्रा घटाउनुपर्दछ, ताकि आंतिवृत्त पेरिस्टेलिस बढ्न नसक्नु र महत्त्वपूर्ण सूक्ष्म क्षणहरु र खनिजहरु को पेट र आंत mucosa को अवशोषण को बाधा नदिनु पर्छ। क्याल्सियम र पोटेशियमका उच्च सामग्रीका साथ उत्पादहरू थपियो, विशेष गरी गाजर, सूखे फलको तुलना, किण्वित दूध र दुबलाको मासु, फलाममा अमीर। वजन मा स्पष्ट कमी संग, तपाईं आहार मा प्रोटीन को मात्रा मा वृद्धि गर्नु पर्छ।

औषधि उपचार एक डाक्टर को सल्लाह मा विशेष रूप देखि गरिन्छ।